× 
Klik in dit venster
op: http://beeldmeditaties.nl
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

           
welkom menu contact zoeken
HeiligenkalenderHeiligen op naamPatroonheiligenHedendaagse namenMeer...     
† 730  Corbinianus van Freising

Info afb.

Corbinianus (oorspronkelijk Waldkiso) van Freising osb, Duitsland; eerste bisschop; † 730.

Feest 8 & 9 (in Beieren) september & 20 november (overbrenging relieken naar Freising in 769).

Corbinianus werd ergens tussen 670/675 geboren in de omgeving van Melun, gelegen in het huidige Frankrijk; het plaatsje wordt aangeduid met de naam Arpajon of ook wel Châtres. Aanvankelijk heette hij net als zijn vader Waldkiso. Toen zijn moeder weduwe werd, nam hij haar naam over, Corbinia, als teken van aanhankelijkheid. Aanvankelijk leidde hij het leven van een kluizenaar in Oost-Frankrijk. Hij verzamelde er vele volgelingen rond zich. Na veertien jaar besloot hij een pelgrimstocht te ondernemen naar de apostelgraven in Rome. Tijdens dat bezoek werd hij door de toenmalige paus, Gregorius II († 731), tot bisschop zonder vaste residentie benoemd. De bedoeling was dat hij in het gebied waar hij als kluizenaar leefde, het evangelie zou verkondigen; daarnaast moest hij er een kerkelijke structuur opbouwen.

Na enige tijd ondernam hij nogmaals een Romereis, waarbij hij door Beieren trok. De plaatselijke hertog Theodo van Regensburg onderkende zijn kwaliteiten en smeekte hem om ook in zijn machtsgebied aan het werk te gaan. Maar Corbinianus verloor het doel van zijn reis niet uit het oog. Wel beloofde hij dat hij op de terugweg weer langs zou komen. Zo zette hij zijn pelgrimstocht voort.

Volgens de legende zou hij in de Alpen overvallen zijn door een beer, die zijn lastdier verscheurde. Daarop beval de heilige bisschop dat de beer voortaan zijn bagage moest dragen. Zo geschiedde. De legende vermeldt niet hoe de mensen waar hij langskwam, reageerden. Evenmin vernemen we iets over hoe het bezoek in Rome verliep en waar hij intussen zijn beer liet...

Er bestaan nogal wat vertellingen van heiligen die een beer wisten te temmen (zinnebeeld voor het overwinnen van het kwaad of de duivel): Attribuut van Corbinianus van Freising († 730; feest 8 september), Gallus-St-Gallen († ca 645; feest 16 oktober), Ghislain van St-Ghislain († 683; feest 10 oktober), Humbertus van Maroilles († 680; feest 15 maart), Jacobus van Tarantaise († 429?; feest 16 januari), Maximinus van Trier († 346; feest 29 mei), Romedius van Nonsberg († ca 700; feest 15 januari), Vaast van Arras († 540; feest 6 februari).

Waarschijnlijk heeft hij met de paus gesproken over het verzoek van hertog Theodo, want op de terugweg hield hij zijn belofte, vestigde zich in Freising en begon in de omgeving het evangelie te verkondigen. Zo stichtte hij in het Passeidal een klooster, waarbij hij de wens uitte dat hij daar na zijn dood begraven wilde worden; het is er nooit van gekomen.

Spoedig haalde hij zich de haat op de hals van de hertogin, omdat hij aan haar man had gezegd, dat hun huwelijk volgens de leer van de kerk binnen een te enge familiegraad was gesloten en dus ongeoorloofd was. Ternauwernood wist hij te ontsnappen aan een moordaanslag door huurmoordenaars. Hij zocht voor enkele jaren een veilig heenkomen in Kuens in Zuid-Tirol. Maar op zijn oude dag keerde hij toch weer terug naar Freising, waar hij nog een korte tijd leefde en tenslotte temidden van zijn monniken overleed.

Verering & Cultuur

Hij werd begraven in de Zenoburcht bij Merano, vlak naast Sint Valentinus († 475; feest 7 januari). In 769 haalde zijn leerling en opvolger Arbeo (of Aribo; † 784; feest 4 mei) zijn stoffelijk overschot naar Freising. Daar bevindt het zich tot op de dag van vandaag op het altaar in de crypte van de domkerk. Het was dezelfde Arbeo die een levensbeschrijving van Corbinianus uitgaf.

Hij is patroon van het bisdom München-Freising en draagt de eretitel 'Apostel van Beieren'.
Hij wordt afgebeeld als bisschop (mijter, staf, tabberd) met kerkmodel of boek; met een beer met bepakking.


Bronnen
[101a; 103; 111p:470-471; 122; 126; 132; 170; 180p:102; 212p:28; 294p:1; 500; Dries van den Akker s.j./2000.09.09]

© A. van den Akker s.j.

VoorwoordHoe wordt men heilige?
© AuteursrechtWoordenboek
LeeswijzerGastenboek
Bronnen